= سالگرد شهادت امام كاظم عليه السلام تسلیت باد
 

بسم الله الرحمن الرحيم

سالگرد شهادت امام كاظم عليه السلام

سالگرد شهادت امام هفتم حضرت امام موسى بن جعفر(عليه السلام)

را به تمامى مسلمانان جهان، خاصه شيعيان آن بزرگوار تسليت عرض نموده،

اميد آن داريم كه خداوند متعال توفيق اطاعت و پيروى اين بزرگواران را به همه ما عنايت فرمايد.

به همين مناسبت در حد توان و وسع مقاله اى كوتاه در حالات و فضايل و

مناقب آن بزرگوار تقديم علاقه مندان مى شود، به اميد آن كه مقبول آستان مقدس آن حضرت واقع شود.

تاريخ ولادت

حضرت موسى بن جعفر(عليه السلام) در سال 128 هجرى در قريه «ابواء»

كه روستايى است ميان مكه و مدينه به دنيا آمد، پدر بزرگوار آن

حضرت جناب امام جعفر صادق(عليه السلام) امام ششم شيعيان،

و مادرش خانمى بود به نام حميده بربريّه، و مدت امامت آن حضرت 35 سال بود.

نام و كنيه و لقب

نام آن حضرت موسى، و كنيه معروف آن بزرگوار أبا الحسن بود، و كنيه

أبا ابراهيم و أبا على نيز درباره آن امام همام اطلاق مى شود، ايشان داراى القاب زيادى بودند،

كه از آنهاست: كاظم، صابر، عالم و به جهت دارا بودن صفات فضل و كمال به عبد صالح نيز معروف بودند.

امامت آن حضرت

درباره امامت موسى بن جعفر بزرگان اصحاب امام صادق(عليه السلام)

از آن حضرت روايات زيادى نقل كرده اند كه در آنها به مسأله

جانشينى ايشان و امامت آن بزرگوار تصريح شده است.

از جمله اين روايات به چند مورد اشاره مى كنيم.

1 ـ مفضّل بن عمر جعفى كه از اصحاب بزرگ امام صادق(عليه السلام) است

نقل كرده است كه: نزد آن حضرت بودم كه حضرت موسى بن جعفر در حالى كه كودكى بود وارد شد،

در اين هنگام امام صادق(عليه السلام) به من فرمود: او را جانشين من بدان

و به هر كدام از يارانت كه اطمينان دارى نيز اين مطلب را بگو.

2 ـ شخصى به نام فيض بن مختار مى گويد: به امام صادق(عليه السلام) گفتم:

دست مرا بگير و مرا از آتش نجات بده، به من بگو كه امام بعد از شما كيست؟

در اين حال حضرت موسى بن جعفر كه در سن كودكى بود وارد شد فرمود:

اين امام شماست، پس از او اطاعت كن.

نتیجه تصویری برای شهادت امام کاظم

 

3 ـ طاهر بن محمد از امام صادق(عليه السلام) نقل كرده است

كه روزى آن حضرت به فرزند خود عبدالله مى فرمود: چرا همانند برادرت موسى نيستى؟

قسم به خداوند كه من نور در جبين او مى بينم، پس عبدالله گفت:

چگونه است و حال آن كه پدر هر دوى ما يكى است و هر دو از يك ريشه ايم؟

امام صادق(عليه السلام) فرمود: او از جان من است و تو فرزند منى..

معجزات و كرامات 1 ـ حضرت صادق(عليه السلام) از دنيا رفته بود، به جهت جوّ ارعاب

و وحشت عدّه اى از امام بعد از آن حضرت خبر نداشتند و در امر امامت متحير بودند،

در بين اين افراد اشخاص زبده و بزرگى نيز بودند، اما امام بعد از امام صادق(عليه السلام)

را از كجا بشناسند و به چه كسى رجوع كنند، در اينجاست كه بايد اين معضل با اعجاز حل شود،

داستان زير يكى از اين موارد است كه امام(عليه السلام)

به افراد خاصّى خود را مى شناساند و آنان را از حيرت و سرگردانى نجات مى دهد.

نتیجه تصویری برای شهادت امام کاظم

 

 فضائل و مناقب  امام موسي كاظم ع ;

مرحوم مفيد مى نويسد: حضرت موسى بن جعفر اعبد و افقه و با سخاوت ترين

اهل زمان خود بود، و روايت شده كه نافله شب را به نماز صبح متصل مى فرمود،

يعنى شب تا صبح را به عبادت خدا مشغول بود، سپس تعقيب نماز صبح را مى خواند

تا آنكه آفتاب طلوع مى كرد، و سپس به سجده مى رفت و سر از سجده بر نمى داشت

و مشغول حمد و ثناى پروردگار بود تا آنكه ظهر مى شد.

و آن حضرت زياد مى گفت: خداوندا از تو راحت هنگام جان دادن و گذشت

در موقع حساب را مى خواهم، و نيز دعاى آن حضرت بود كه مى گفت:

گناه بنده ات بزرگ است، پس بايد گذشت و عفو تو نيز نيكو باشد،

و از ترس خدا آنچنان مى گريست كه محاسن شريفش از اشك چشم تر مى شد.

و آن حضرت مهربان ترين مردم به خانواده و خويشاوندان خود بود،

و از فقراى مدينه در شبها تفقّد و نوازش مى فرمود، و زنبيل هائى

كه در آن پول طلا و نقره و آرد و خرما بود براى ايشان مى برد

و به آنان مى رساند، و آن ها نمى دانستند از كجا مى آيد و چه كسى مى آورد.

سپس مرحوم مفيد مى نويسد:

روايت شده كه حضرت موسى بن جعفر فقيه ترين فرد زمان خود بود،

و از همه به كتاب خدا آشناتر بود و در خواندن قرآن از همه خوش صداتر بود

و چنان بود كه هرگاه مشغول خواندن قرآن مى شد آنچنان صوت محزونى داشت

كه مردم از شنيدن صداى آن حضرت مى گريستند،

مردم مدينه آن حضرت را زينت شب زنده داران و عبادت كنندگان مى ناميدند،

و كاظم ناميده شد، زيرا هر چه از ستمكاران كشيد تحمل كرد

و به آنان نفرين نكرد تا آنكه در زندان دشمنان خدا به وسيله سم

از دنيا رحلت فرمود و به شهادت رسيد.

شهادت مظلومانه امام موسب كاظم ع / آنچه مسلّم است

سبب شهادت آن حضرت ترسى بود كه غاصبان خلافت پيامبر (ص)

از نفوذ معنوى آن بزرگوار در بين مردم داشتند، و او را مانعى بزرگ

براى دنياى خود مى ديدند، و ازا ين جهت پيوسته در صدد شهادت آن بزرگوار بودند

و عدّه اى از افراد نيز نزد خليفه از آن حضرت سعايت مى كردند

تا آنكه حضرت پس از تحمّل سال هازندان و شكنجه در زندان هارون الرشيد

در حاليكه به وسيله غذاى زهرآگين مسموم شده بودند به شهادت رسيدند.

شهادت آن بزرگوار در زندان سندى بن شاهك در 183 هجرى بود

و عمرمبارك ايشان در هنگام شهادت 55 سال بود.

آرى افتخار شيعه آن است كه پيشوايان او در راه اعلاى كلمه حق و نجات انسانها

از جهل وستم هر كدام به نحوى به دست دشمنان انسانيت به شهادت رسيدند،

و كدام ملّت و قوميّتى اين چنين پيشوايانى دارند؟ افتخار ديگرى كه نصيب مردم ايران

از بين شيعيان شده آن است كه اين خاك پاك فرزند بزرگوار حضرت موسى بن جعفر

يعنى امام هشتم على بن موسى الرضا (ع) است.

 در محضر سخنان گهربار  امام موسي كاظم ع*

1. تَفَقَّهوا فی دینِ الله فإنَّ الفقه مفتاحُ البَصیرة،وتَمامُ العِبادة

و السّببُ إلی المنازل الرفیعة و الرُّتبِ الجَلیلة فی الدین و الدنیا،

و فَضلُ الفَقیه علی العابد كَفَضلِ الشمسِ علی الكواكب و

مَن لَم یَتَفَقَّه فی دینهِ لَم یَرضَ اللهُ لهُ عملاً در دین خدا، دنبال فهم عمیق باشید؛

زیرا فهم عمیق در دین، كلید بصیرت و كمال عبادت و سبب تحصیل

مقام های والا و مراتب شكوهمند در امور دین ودنیاست. و برتری فقیه بر عابد،

مانند آفتاب است بر كواكب، و كسی كه در دینش فهم ِعمیق نجوید،

خداوند هیچ عملی را از او نپسندد.                تحف العقول ص۴۱۰ 2.

مَنِ استَوى‏ یوماهُ فَهُوَ مَغبُونٌ هر کسى که دو روزش مساوى باشد

(و روز بعد بهتر از روز قبل نباشد) مغبون است.

بحار الأنوار،ج ۷۸،ص۳۲۶،ح۵

3. لَیسَ مِنّا مَن لَم یُحاسِبْ نَفسَهُ فی كُلِّ یَومٍ فَإنْ عَمِلَ حَسَناً استَزادَ اللهَ

و إنْ عَمِلَ سیّئاً اسْتَغفَرَ اللهَ مِنهُ و تابَ اِلَیهِ از مانیست كسی كه هر روز حساب خود رانكند

،پس اگر كار نیكی كرده است از خدا زیادی آن را بخواهد،واگر بدی كرده

،از خدا آمرزش طلب نموده و به سوی او توبه نماید.

اصول كافی ج ۴ ص۱۹۱

 



تاريخ : چهارشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۷ | 23:43 | نویسنده : مرتضی |